Blogum bugün 1 yaşında:)) Yapayalnız kaldığım bir kış gecesi açtığım blogum bir yılını doldurdu,inanamıyorum,mutluyum hemde çok:)İlk yazımı aslında bir dergi için birbucuk yıl önce yazmıştım,fakat dergide yayınlanmayınca (aksilikler peşimi bırakmaz) bende inat ettim blog açtım:)) burada yayınladım:)
Bloguma,yazılarıma baktığımda kendimi görüyorum ve iyiki blogumu acmısım diyorum.Neden 24 Kasım 2011'de açtım,ben aslında öğretmenim diye yazmak isterdim ama tamamen tesadüfen oldu..Tüm öğretmenlerimizinde öğretmenler gününü kutlarım,unutamadığım öğretmenim şu anda hayatta olmayan ilkokul öğretmenimin,ortaokuldaki Türkçe öğretmenimin,lisedeki din öğretmenimin ve facebooktaki tüm öğretmenlerimin..24 Kasım gecesi artık içimde biriktirdiklerimi,hep sustuklarımı bi yerden aktarmam gerektiğini düşündüm sanırım.Herkesin yaşam ve ölüm arasında arafta kaldığı geceleri olmuştur hayatı boyunca..Ben en son geçen sene arafta kaldım ve yaşamayı seçtim..Ne olursa olsun,başımıza ne gelirse gelsin asla umudumuzu kaybetmemeliyizi seçtim.Ve kötü insanların kazandığı bir dünyada onlara suskun kalmamayı seçtim.Hep sustum ama içimde kalanları,yasadıklarımı,yasayacaklarımı,umutlarımı,başıma gelen herseyi paylasmayı ve hayata karsı suskun kalmamayı seçtim.
Birgün bir blog yazacaksın ve blogunda birbirinden farklı,birbirinden değerli insanları tanıyacaksın,hepsinden farklı tadlar alacaksın,hepsinin yazısından yeni şeyler öğreneceksin,hatta bir dergidede olacaksın(bir sürü dergilerdende teklifler alacaksın..:)) deselerdi hayatta inanmazdım.Ama şimdi bunun ne demek olduğunu anlıyorum.
Yazmak terapi gibi geldi bana,belkide ruhumu burada arındırıyorum,sinir anımda,kızgınlık anımda yada hayatımda basıma gelen güzelliklerin mutluluğunuda yazdım.İlk baslarda kimse takip etmezken kendi kendime konusuyormusum gibi hissettim,sonra üç kişi takip etti,üçüde erkekti:) Bloggerlar hep erkek sanırım derken ilk kadın izleyicim takibe basladığında sevıncten cığlık atmak üzereydim:) Kadınlarla ilgili seyler yazıyordum ve erkek bloggerlar ızlıyordu beni,bir tanede kadın blogger yok mu derken bir de baktım kadın blog yazarları milyonlarca imiş:))Şu an bakıyorum 968 kişi olmuşuz:) 415 yazı yazmışım, 91244 kez görüntülenmişim, 9863 yorum almışım&cevaplamışım ve ülkeler..yani inanılmaz yurt dışında bile okuyanlar var bu harika bi duygu..:))
Çok yakın arkadaslarım biliyorlardı ilk basta blogumu,sonra güvendiğim insanlar derken dost görünüpte dostum olmayan ama dostum sandığım insanlarda blogumu kesfettiler..İstatistiklerdende anlasıldığı gibi hayatımda olmayıpta beni tanıyanlar,googledan yazarak blogumun adını,acaba benden mi bahsetti,ne yazıyor ne yapıyor diye bakmaya basladılar..
Tehditler bile aldım blogumdaki yazılar yüzünden,hakaretli yorumlar,kullandığım blog yazılarımdaki görseller hakkında bile nasıl kullanırsın,kullanamazsın şeklinde yorumlar bile yazdılar adsız kişiler,sanki onların tekelindeymiş Biricit Cons gibi..
Hayatımı yıllardır bilen dostlarım, beni Biricit Cons'a çok benzetiyorlar.Bende filmlerini izlediğimde anladımki çok benziyoruz:)) Yazılarımı sadece içimi dökmek için yazdım,kimseyi kırmak incitmek için yazmadım,ama özelimden artık bahsetmemeye karar verdim,çünkü hayatımda benim için gercekten özel birisi var ve sanırım o üzülüyor,kırılıyor,istemeden onu incitiyorum ve bende üzülüyorum o üzüldüğünde.Yine yazacağım ilişkiler,kadınlar,erkekler,güzellikler hakkında ama özelimden bahsetmeyeceğim..Burası benim hayatımdan dünyaya baktığım bir pencere..Burası biricitinyeri,yani biricitin mekanı,burada sadece hayat var!:) Hepsi gerçekten yaşanan ve yaşanmakta olan hayatım.. Demem o ki (bu kalıba da bayılıyorum) ; hayat güzel ve yaşamak, her ne olursa olsun, yinede çok güzel..
Her gününüz yasemin kokularıyla geçsin,tüm hayatınız..:))
Biricit,blog yazdığı için çok mutlu,iyiki blogumu acmısım diyor!:)
