Seo İçerikli Yazılarınız Hazırlanır

 

Herkese mutlu pazarlar! Nasılsınız bakalım? Ben gayet iyiyim. Blogumdan bir duyuru geçmek istedim.

Markanıza özel, Seo içerikli, kaliteli yazılar için iletişime geçebilirsiniz. 

Mailim: biricitconsungunlugu@hotmail.com

Bit Yavrularının Diyarından Selamlar

 

Kısa bir süre önce bir yazımda yazmıştım, gerçekleri bilip söylemeyenler aslında yalancılardır diye..

Mesela bir davadasınız ve gerçeği biliyorsunuz ama tanık olmuyorsunuz, bu aslında hem vicdani hem de kanuni olarak suçtur öyle değil mi? Düşünsene böyle bir insan olduğunu.. Çok acı.. O Vicdanla nasıl yaşıyorsun, uyuyorsun? Hayatı yalancılıkla geçen bir insan düşün.. Düşünsene sana kim inanır bu saatten sonra.. Kimbilir eşini bile aldatmışsındır.. Ya da hala eski sevgilin aklındadır.. Ben şahsen sana hiçbir şeyde inanıp güvenmiyorum senin gibi birisine..

Arkadaşlar geçende bir şey duydum çok doğru bence. Hayatınızda negatif enerji yayan, iki ayaklı yalancıları hayatınızdan çıkardığınız da hayatınıza pozitif enerjiler geliyormuş.. Bunu bi deneyeyim dedim ve bana yük olan, bana negatif enerji salan tüm bit yavrusu dost görünümlü şeytanları sosyal medyadan silmeye karar verdim ki, kalbimden sileli çok çok uzun zamanlar olmuştu.

Mesela beni yapamayacağı şeylerle tehdit edenleri (sözde şaka), dayak yeme meraklılarını(erkek düşkünü farklı bi tabirde varda onu yazamıyorum), gerçeği bilip aman benim başım ağrımasın, suya sabuna bulaşmayayım diyen vicdansız dost görünümlüleri (ben yaşımdan dolayı anne olamayabilirim ama sen hiçbir zaman anne olamayacaksın çünkü niye biliyor musun sen gerçekten yaşananları bile söyleyemeyecek kadar aciz bir canlısın, Allah sana anne olmayı nasip etmeyecek, neden biliyor musun o sidik yarışı gibi düşündüğün hayat, annelikte sana dur diyecekte o yüzden, annelik yarış şeklinde değil nasip şeklinde olur, sana o kutsal gördüğün şeyler nasip olmayacak, olsa bile mutlu olmayacaksın, hep boğazın sıkışacak senin, o anlarda beni düşün) Yıllar önce rüyamda intihar ettiğini görmüştüm anlatmıştım sana hatırlarsın, seni kurtarıyordum ama gerçek hayatta seni kurtaracak bir motivasyonum yok artık..,  erkek meraklısı ve beni arkadaşlarımdan&dostlarımdan kıskanan insan, sen aslında iyi biriydin ama keşke kibir deryasına bulaşmasaydın, sınanmamışlığın kibri ile tanışacaksın maalesef..  Aslında insanların hayatlarına müdahale ediyorsun, insanları küçümsüyorsun ya orda kaybediyorsun.. Bende kınadığın ve bir gramlık beyninle verdiğin akıllarla anlatmaya çalıştığın olayların hepsini yaşayacaksın, başarılar dilerim sana, umarım bana akıl verdiğin gibi yaşarsın başına gelince de :))

Bu insanları aslında 1 yıl önce silmeliydim hayatımdan,  ama dedim herkes bir şansı hak eder öyle düşünmüştüm, kimse 2.ci şansı haketmiyor kimse kendini kandırmasın..

Kötüsünüz..

Ameliyathane Çıkışında

 

Çok yakın bir arkadaşım geçtiğimiz hafta bir ameliyat oldu. Onu sevdiğim için ben de yanındaydım, asansörden indik ve ameliyathanenin kapısında gözlerimiz dolu dolu kaldık, ben ayakta o ise sedyesinde. Bazen veda edemezsin bazı insanlara..

Derken zaman geçmek bilmedi, hani bazen zaman çok hızlı geçer ya. O sabah hiç hızlı geçmedi, ameliyathanenin soğukluğu sardı içimi. Dışarı çıktım biraz hava aldım, en az iki saat süreceğini söylemişti arkadaşım, bir gidip bir geliyordum hastanenin içine. 

Hastaneler beni çok etkiliyor, babamı ve annemi daha çok hatırlıyorum hastanelere girince.

Açıkçası çokta sevmem hastaneleri, pek iyi anılarım yok ondan herhalde..

Ameliyathanenin kapısı her açıldığında ben ve diğer hasta yakınları büyük bir ümit ve merakla, ameliyattan çıkan hastaların isimlerini takip ediyorduk.. Her an bizim yakınımız çıkacak sanıyorduk.

Bir an anneannem aklıma geldi, Atatürk Havalimanında onu karşıladığımız zamanlar gözümün önüne geldi, sanki ordan geldiği gibi bir gündü, içimizi sevinç kaplardı o zamanlar, biraz orada yaşadığım duygulara benzettim o anları. Havalimanının yurt dışı geliş kapısındaydım bir an sanki. Sadece ek olarak korku da vardı, hem korku hem sevinç..

Hayır hayır ameliyathanedeydim, anneannem, annem, babam hepsi ayrı ayrı aklıma geliyordu, o duygular ve hatıralar aklıma gelirken bayılacak gibi oldum, o an bir hasta yakını hemen yanıma geldi, arkadaşımın ismini duydunuz mu okundu mu dedim, "aa dedi sanki duydum o çıktı hasta odasına aldılar."  Sonra hasta odasına gittim ve arkadaşım oradaydı, kısa bir süreliğine yerimden ayrılınca onu odasına almışlar. Arkadaşım sağ salim ameliyathaneden çıkmıştı.

Mutluydum, hem de çok.. İçimdeki korku da gitmişti, içimde bir şeyle de yüzleşip vedalaştım o gün, neydi tam bilmiyorum ama artık eski Yasemin olmayacaktı, sadece bunu biliyordum.

Sınanmamışlığın Kibri

 

'Sınanmamışlığın kibri', son zamanlarda oldukça sık kullandığımız bir cümle oldu. Boşanırsınız, ben olsam böyle boşanmazdım derler, ailem olsun diye sevildiğinizi sandığınız için evlenirsiniz, ben olsam öyle davranmazdım bu kadar erken evlenmezdim derler, çocuğunuzu yetiştirirken ben olsam öyle davranmazdım, ben çocuğumu farklı yetiştirirdim derler. İşiniz vardır çalışırsınız haksızlıklara uğrarsınız, ben olsam öyle davranmazdım. şunları şunları yapardım derler.. Derler de derler. Herkes sizin zor durumlarınızla, karar vermekte zorlandığınız anlarla ilgili, geçmişinizle ilgili yorumlar yaparlar. Kendi sığ beyinleri ile.. Ben olsam şunu yapardım bunu yapardım diye kendi başlarına gelmeyen ve o konuda deneyimleri olmamış insanlardan, farklı farklı yorumları dinlersiniz. Sizin hayatınızı onlar yaşamış gibi size saçma sapan şeyler söylerler. Sizin hayatınızla ilgili ahkam keserler, o olayları kendileri yaşamış gibi.. Halbuki hiçbirini yaşamamışlardır. Aynı şeyleri yasalardı size hak verirlerdi, sizi anlarlardı. Sizi anlamadıkları gibi sizi daha da çok üzerler.. Anlamadığınız olaylarla ilgili atıfta bulunmayın, bulunmayın ki sizin hikayeniz de devam ediyor, sınanmadığınız sınavlarla ilgili yorumlar yapmayın bir gramlık beyinlerinizle. Ya da aynı şeyleri yaşayıp görün o zaman bakalım siz nasıl tepkiler veriyorsunuz?

Ben asla öyle yapmazdım, ben asla öyle çocuk yetiştirmezdim, beni aldatsa hemen ayrılırdım, ee o zaman sen öyle yap başına geldiği zaman. Evlen, şiddet gör, paranı yesinler, çocuk doğur, boşan ve kendin nasıl yapmak istiyorsan onu yapsana.. Kınadığınız ve büyük konuştuğunuz her şeyi yaşayacaksınız.. Ya bugün ya yarın..

Vicdan ve Merhamet üzerine....

Uzun zamandır bloguma yazamadım, hayatla birlikte koşmaktan, boğuşmaktan dolayı da denebilir. Yapay zeka almış başını gitmişken, insanların tek dostu menfaat olmuşken, tatlı uykumdan uyandım yine. Bir dostum ısrarla bloguna dön dedi, yazmaya devam etmelisin, ısrarlı bir şekilde, hatta ondan çokça bahsetmiştim yıllar yıllar önceydi.. Buralar o zaman dutluktu. Influencerlar yokken buralar daha samimi yazılar ve insanlar ile doluyken..

Yıllar geçtikçe insanların samimiyetlikleri de tıpkı vicdanları gibi yok olmamışken. Vicdan ne kadar önemli bir duygu, erdemli insanların sahip olduğu. Vicdanının sesini dinleyen insanlar her zaman doğru ve iyi insanlardır. Vicdanını dinlemeyenler doğru ve iyi insanlar değillerdir. Hatta onlarda birer yalancıdır. Hem kendilerine yalan söylerler ve buna inanırlar, hem de başkalarının hayatlarına karşı yalan söylerler. O halde vicdanı olmayan insanlarda yalancı insanlardır diyebilir miyiz? Tabii ki deriz. Vicdanı olan insanlar merhamet sahibidirler ve empati yaparlar. Vicdanının sesini dinlemeyen insanlar bir anlık mutluluk sonrası başkalarının hayatlarını mahfettiklerinin  belki değil belki de farkındalar ama kendilerine bir gün hesap sordukları zaman, anlayacaklar ne yaptıklarını. Kendi başlarına gelmeyeceklerini sandıkları şeyleri tek tek yaşayacaklar, gülme komşuna gelir başına bir gün.. O günü çok uzakta da sanma, her yapılan şey bir gün yapan kişiye geri dönecek.. Çok şükür ki vicdanlı, merhametli, iyi insanlar hep yoluma denk geliyor ve ben o insanlarla aynı yolda yürümeyi çok seviyorum. 

Biricit derki; karma gerçektir, yakın zaman da da kapınızı çalacak korkmayın eğer vicdanınız rahatsa..